HAFTANIN
KONUSU
(24.04.2009)
Ulusal Egemenlik

Ulusal egemenlik, hakimiyetin kayıtsız şartsız milletine ait olmasıdır. Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu ve milli kahraman Mustafa Kemal, ulusal egemenliği, bir vatan üzerinde yaşayan bir halkın bütün kararlarını kendisinin verebilmesi, yönetimini demokratik seçimlerle gelen siyasal partilerin oluşturduğu TBMM aracılığıyla seçmesi gerektiğini söylemiştir. Bu yönetim ilkesi aynı zamanda üç ilkeyi kapsar:

1. Emperyalistlere ve mandacılara karşı bağımsızlık. 2. Padişah ve halifeye karşı bağımsızlık. 3. İktisadi bağımsızlık.(İzmir İktisat Kongresi, Mustafa Kemal'in konuşması)

ULUSAL EGEMENLİK

Ulusal egemenlik demek, halkın kendi kendini yönetmesi, kendisini ilgilendiren kararları doğrudan ya da temsilcileri aracılığıyla kendisinin alması demektir.

Ülkemizde Kurtuluş Savaşı öncesinde egemenlik padişaha aitti. Padişah ülkeyi tek başına yönetir, iki dudağının arasından çıkan her söz kanun kabul edilirdi.

Kurtuluş Savaşı sırasında M. Kemal Atatürk TBMM’nin kuruluşuna önayak olmuş, daha Kurtuluş Savaşı aşamasında halkın temsilcileri aracılığıyla TBMM’de görüşülen ve alınan kararlara katılması sağlanmıştır.

Cumhuriyetin ilanından sonra hilafetin kaldırılması, padişahlığın sona erdirilmesi, siyasi partilerin kurulmasının ve serbest seçimlerin yapılmasının sağlanmasıyla ulusal egemenlik güçlendirilmiştir. Çok partili döneme geçilmesiyle ulusal egemenlik iyice pekiştirilmiş ve günümüz ulusal egemenlik anlayışına ulaşılmıştır.

Cumhuriyetin kurucusu, askeri-siyasal-iktisadi bağımsızlığı ulusal egemenliğin ayrılmaz üç kavramı olarak belirtir.(Nutuk)kurikolela